Je functioneert.
Je houdt alles draaiende.
Maar je lijf trekt aan de noodrem.Je bent vaak moe.
Je hoofd komt niet tot rust.
Slapen lukt slecht of niet altijd
Je hebt (spannings)hoofdpijn.
Je darmen reageren op stress.
Dit is geen toeval.
Dit is een overbelast zenuwstelsel.
Je wéét al veel. Je hebt gelezen, geprobeerd, begrepen. Maar echt veranderen lukt niet.
Niet omdat je faalt, maar omdat je al te lang over je grens gaat. Je systeem staat continu aan en weet niet meer hoe het moet stoppen. Je bent gewend om door te gaan. Signalen te negeren. Alles draaiende te houden. Want dat voelt fijn.
Tot je lijf steeds duidelijker spreekt: vermoeidheid, onrust, hoofdpijn, een lijf dat blijft reageren. Voor de buitenwereld functioneer je. Jij voelt dat het niet meer klopt.
Dit is het punt waarop doorgaan geen optie meer is.
En niets doen ook niet.Je hoeft jezelf niet te fixen, je mag leren luisteren.
En als je dit leest en denkt dit ben ik, dan is dat geen toeval.
